Intussen achter de schermen…

De klok verzet, het bed lekker warm, je lijf op standje winterslaap. Dat maakt werken in de modder en20161023_113807_resized kou nou niet de meest aantrekkelijke bezigheid. Maar zelfs in dit herfstige weer is de natuur -tussen de regendruppels door- prachtig. En een kop koffie en een tosti in de keet een nog grotere beloning na het werken in dit seizoen.

Klinkt te romantisch en wellicht ongeloofwaardig? Misschien. Maar als tegenhanger van wat we achter de schermen (lees: achter het scherm, de pc) hebben gedaan is elk fris buitje meer dan welkom.

Een Zorgdragerij begin je namelijk niet zomaar. Natuurlijk, dagbesteding staat voorop en het logosamenwerken met alle betrokkenen is ver weg het leukste onderdeel van mijn taken. Maar om dat allemaal veilig en verantwoord te kunnen doen, zijn er regels waaraan wij moeten -en willen- voldoen. Regels die door de landelijke Federatie Landbouw en Zorg zijn opgesteld en samengevoegd in het kwaliteitssysteem Kwaliteit laat je zien. Dit systeem bestaat uit meerdere stappen die uiteindelijk leiden tot het kwaliteitswaarborg voor zorgboerderijen. 20161102_202615_resizedDe eerste stap is het in kaart brengen van het bedrijf in de breedste zin van het woord. Van zorgplannen tot plattegrond, van behaald Zoönosencertificaat tot voederscheppen en rookmelders. Afgelopen maanden hebben in het teken gestaan van het invullen van dit kwaliteitssysteem en de evaluatie hiervan door een onafhankelijk persoon. Een hoeveelheid werk om af en toe moedeloos van te worden, maar -echt!- ook een enorme kans om je bedrijf eens goed onder de loep te nemen. Met enige trots citeren wij dan ook de evaluator die ons te kennen gaf:

“Het kwaliteitssysteem is in orde. Complimenten voor de voortvarendheid en nauwgezetheid waarmee is gewerkt!”
Een stap dichter bij het Keurmerk en sinds 15 november officieel positief geëvalueerd door FLZ! Tijdens de komende maanden wordt het jaarverslag opgesteld en na een jaar werken met dit kwaliteitssysteem volgt er een audit die bij goede beoordeling leidt tot het Keurmerk Kwaliteit laat je zien. We (of Meike vooral) zitten dus nog wel even achter dat scherm. Voor de goede zaak. En met af en toe een fris herfstbuitje als afwisseling is het al zo weer lammertijd!
 img-20161113-wa0003
Maarten

Zorg Keten

Nu de vakantie voorbij is en alle scholen weer begonnen zijn, is het tijd voor een nieuws-update. Want zoals al vermoed (zie vorige blog): Na regen…kwám zonneschijn. Bloedheet is het geweest, soms img-20160824-wa0000bijna te heet om op de open vlakte van de Meinweg te werken. Gewapend met zonnebrand en liters water gingen we aan de slag. En niet zonder resultaat: Langzaamaan ontstaat er een open vlakte, vrij van kleine boompjes, waar de oorspronkelijke begroeiing terug kan keren. In de rillen die zijn gelegd, nestelen allerhande reptielen. Vogels zijn blij met deze nieuwe flora en fauna, waar op hun beurt weer vogelaars op af komen. De zeldzame slangenarend en de bijeneter zijn al gespot.

De nazomerzon heeft ook onze Vriendentuin veel goeds gebracht. Eindelijk hebben we uien 20160908_081414img-20160815-wa0001en sperziebonen kunnen leveren aan de Voedselbank, snijbiet volgt en het einde is nog niet in zicht. Laatbloeiers zullen we maar zeggen. Mooi, want in oktober komt een delegatie van CLZ, Federatie Landbouw en Zorg en Stichting DOEN kijken naar hoe we het doen met de Vriendentuin. Op dit moment werken we hard aan een plan voor komend jaar. Een plan dat de grillen van de natuur beter kan trotseren.

En dan de schapen. De meeste lopen op de hei, met afgelopen maand ook een optreden in het 7-jaarlijkse spektakel dat Draaksteken heet. Ze liepen met de herders mee in de historische optocht… als voer voor de draak! De rammen staan ondertussen in hun vak als mannelijke studenten op kamers; stoeiend, stinkend en stoer. Lachwekkend en soms een tikje gevaarlijk. Voor de ooien in de draakstekenwei is het dekseizoen inmiddels begonnen, zodat eind januari de nieuwe lammeren het levenslicht zien.

De keten van seizoenen gaat maar door en dat maakt werken op De Zorgdragerij boeiend. Zo leuk dat iedereen die hier komt dat ook ziet. Mensen vinden hun plek, ongeacht hoe ze zich op dat moment voelen. De natuur geeft rust, het werken met dieren voldoening. Ik denk dat dat ook de reden is waarom we steeds nieuwe mensen kunnen verwelkomen. Op sommige dagdelen barsten we zelfs bijna uit onze voegen. En omdat de renovatie van De Beatrixhoeve nog in volle gang is, hebben we sinds vandaag een tweede 20160110_135534_resizedkeet geplaatst. Deze wordt aan de andere geschakeld, er worden openslaande deuren geplaatst en er is ruimte voor kantoor. Dat laatste is nodig omdat we hebben gemerkt dat er ook heel veel taken naast ‘het werk’ moeten gebeuren: plannen bedenken, uitwerken, administratie, kwaliteitswaarborg, contacten onderhouden, projecten ontwikkelen etc. Deze taken kosten veel tijd en energie en om die reden hebben we er per 1 september een zorgdrager bij. Meike Windhausen werkt van meet af aan achter de schermen mee en gaat zich nu 3 dagen per week bezighouden met Overstijgende Taken en Allerhande Zaken. Zij zal deels thuis, deels op De Zorgdragerij werken. In onze Zorg Keten met plek voor iedereen!

 

20160908_091601

20160908_093834

Maarten

 

 

‘Weertje hè?!’

Het zal niemand in de omgeving en ver daarbuiten zijn ontgaan. Maar voor degene die de afgelopen weken toch kopje onder was, hier een greep uit de krantenkoppen:

Vis in de wei na h20160702_111358_resizedevige neerslag

Juni bracht ons enorme smak water

Dijken zo zompig dat maaien moet worden uitgesteld

Limburgse boeren de dupe van hevige regenval

Natste juni ooit gemeten in Zuidoosten van Nederland

Dat dus. Nat dus. Ook bij ons.
Want het weer houdt geen rekening met sociaal-maatschappelijke doelstellingen en met tomeloze inzet van alle medewerkers. Nee, ook bij ons is het een modderbad waar we met gemak een paar honderd varkens dolgelukkig mee zouden maken. Geen frisgroen wortelloof, geen sprieterige rijen uien en al helemaal geen volle aardappelplanten. Kort gezegd hebben alleen de tegen de wortelvlieg gezaaide afrikaantjes het echt overleefd. Van alle andere gewassen zijn hooguit wat eenlingen in tact gebleven, de rest is letterlijk kopje onder gegaan. Nou ja, bijna, want we hebben inmiddels aan den lijve ondervonden dat het gezegde ‘Onkruid vergaat niet’ heel letterlijk genomen kan worden. Ook het hooien is al weken uitgesteld; het land is te drassig en het gras inmiddels te bruin, wat de kwaliteit te niet doet. Dat wordt op een houtje bijten voor de schapen komende winter!

20160701_112332_resized

Klinkt treurig hè, en dat is het ook. Hier word ik niet vrolijk van. Maar toch, hoe minder alles groeit en bloeit, hoe meer de ideeën in mijn hoofd gaan groeien en bloeien. Want natúúrlijk laten we ons niet kennen en blijven we doorgaan! Niet blind voor de grilligheid van de natuur, maar inspelend op de grilligheid van die natuur. Dat houdt in nòg beter kijkend naar grondsoort, afwatering en gewas. De ideeën krijgen al meer vorm, waarover later vast meer. En tot die tijd is het vooral van belang dat we kijken naar de dingen die wel goed gaan:

– We kunnen verschillende nieuwe medewerkers verwelkomen,
– We hebben een grote rooi-opdracht op het Ijzeren Rijntraject bij de prachtige Meinweg en de Melicker Hei,
– De schapen zijn geschoren en grazen bijna allemaal in de kuddes, een klein deel wordt door ons verzorgd op stal.
– De werkzaamheden op het erf vorderen gestaag.

Want ja, als we ‘Onkruid vergaat niet’ als waarheid aannemen, dan geloof ik net zo hard in
‘Na regen komt…….!’

20160702_111531_resized

Maarten

Artikelen nalezen?
http://www.nieuwsgrazer.nl/15oIX/Zpdi
http://www.dichtbij.nl/roermond/regio/artikel/4259132/juni-bracht-ons-enorme-smak-water.aspx http://www.dichtbij.nl/roermond/regio/artikel/4259396/dijken-zo-zompig-dat-maaien-moet-worden-uitgesteld.aspx
http://www.dichtbij.nl/roermond/regio/artikel/4256871/limburgse-boeren-de-dupe-van-hevige-regenval.aspx
http://www.nu.nl/binnenland/4283341/natste-juni-ooit-gemeten-in-zuidoosten-van-nederland.html